W 1672 wybuchła kolejna wojna z Turcją. Armia Imperium Osmańskiego pod dowództwem sułtana Mehmeda IV w walkach na Ukrainie osiągała początkowo znaczne sukcesy. W kolejnym roku sejm pacyfikacyjny nie tylko nie ratyfikował traktatu buczackiego, ale podjął uchwały o powiększeniu liczebności wojsk zarówno koronnych jak i litewskich. Jesienią 1673 król Michał Korybut Wiśniowiecki przekazał dowodzenie nad wojskami hetmanowi wielkiemu koronnemu Janowi Sobieskiemu, a połączone siły koronno-litewskie 9 listopada stanęły pod Chocimiem. Była wśród nich chorągiew wołoska koronna hospodara multańskiego Konstantego. W czasie bitwy liczyła 88 koni.
W listopadzie 1673 chorągiew została przekształcona na rotę kozacką (zwaną też zamiennie rotą pancerną). Jak sugeruje Zbigniew Hundert mogło to wynikać z wykazania się oddziału w bitwie pod Chocimiem.
25 listopada 1673 Konstanty otrzymał list od bojarów wołoskich skarżących się na hospodara Grzegorza Ghicę i deklarujących poparcie dla Konstantego. Konstanty licząc na możliwość odzyskania tronu, dołączył do korpusu chorążego koronnego Mikołaja Hieronima Sieniawskiego i osobiście brał udział w działaniach w latach 1673-1674 w Mołdawii. Działania te prowadził zapewne na czele własnej chorągwi.