Różnica ta ma znaczenie analityczne i regulacyjne. W przypadku nudyfikacji punktem wyjścia jest najczęściej zwykłe zdjęcie konkretnej osoby w ubraniu, które zostaje przetworzone na obraz nagi lub częściowo nagi, podczas gdy pornografia typu deepfake może powstawać również przez nałożenie twarzy danej osoby na ciało innej osoby albo przez wygenerowanie od podstaw całej seksualizowanej sceny. W praktyce granica między tymi kategoriami bywa jednak płynna, ponieważ część komercyjnych usług łączy funkcje nudyfikacji z podmianą twarzy i osadzaniem postaci w gotowych scenach seksualnych. Raport Children’s Commissioner traktuje zatem nudification tools i sexually explicit deepfakes jako zjawiska pokrewne, ale nie w pełni tożsame, połączone wspólnymi problemami braku zgody, łatwości dystrybucji i szkód wyrządzanych dzieciom oraz nastolatkom.