Historia zjawiska Upowszechnienie publicznej debaty wokół narzędzi „rozbierających” zdjęcia wiąże się z końcem drugiej dekady XXI wieku, gdy szeroki rozgłos zdobyły pierwsze komercyjne aplikacje wykorzystujące AI do generowania obrazów nagich kobiet na podstawie fotografii w ubraniu. W następnych latach pojedyncze aplikacje przekształciły się w szerszy ekosystem stron internetowych, aplikacji mobilnych i usług zintegrowanych z mediami społecznościowymi oraz komunikatorami. W nowszych opracowaniach badawczych i raportach instytucjonalnych terminologia dotycząca nudyfikacji zaczęła być łączona nie tylko z deepfake’ami, ale też z kategorią przemocy seksualnej opartej na obrazie oraz zagrożeń dla dzieci i młodzieży w środowisku cyfrowym.
Narzędzia i ekosystem aplikacji Od końca drugiej dekady XXI wieku w internecie zaczęły pojawiać się komercyjne i półkomercyjne aplikacje oraz serwisy internetowe oferujące automatyczną nudyfikację zdjęć. Badanie ekosystemu 20 łatwo dostępnych serwisów typu „nudify” wykazało istnienie różnych typów funkcji, w tym podstawowych narzędzi „rozbierania”, rozwiązań hybrydowych łączących automatyzację z ręczną obróbką, podmiany twarzy (face swapping) oraz modułów pozwalających umieszczać przetwarzaną postać w z góry zdefiniowanych scenach seksualnych.