Po II wojnie światowej pałac przejęło państwo, zakłady znacjonalizowano, nazwano Pabianickimi Zakładami Przemysłu Bawełnianego imieniem Bojowników Rewolucji 1905 r., a następnie – zmieniono na Pabianickie Zakłady Przemysłu Bawełnianego „Pamotex”. Pałac pełnił funkcje domu kultury PZPB „Pamotex”, odbywały się w nim występy zakładowe, oraz działała biblioteka. Obecnie jest siedzibą Starostwa Powiatu. Nad pałacem powiewa chorągiew ze świeżo zaprojektowanym herbem powiatu pabianickiego. Obok trzech koron z herbu miejskiego widzimy tu połówki orła i lwa z dawnego godła ziemi sieradzkiej. Jako, że budynek dziś jest obiektem publicznym, wstęp do niego jest częściowo wolny.
Architektura Budynek murowany z cegły pełnej ceramicznej na planie zbliżonym do prostokąta, dwukondygnacjowy, podpiwniczony, z nieużytkowym poddaszem, przykryty czterospadowym dachem o niewielkim kącie nachylenia połaci. Nad piwnicami stropy typu Kleina na belkach stalowych, wyżej belkowe stropy drewniane. Więźba dachowa drewniana, typu płatwiowo-kleszczowego. W piwnicach posadzka betonowa, w salach pałacowych parkiety klepkowe, w sanitariatach terakota. Drzwi zewnętrzne i wewnętrzne 1- i 2-skrzydłowe. Okna 2-skrzydłowe skrzynkowe.