Szkoła Chorążych Wojsk Zmechanizowanych – szkoła sformowana w 1970, będąca jednostką organizacyjną kształcąca specjalistów dla wojsk zmechanizowanych oraz rozpoznania ogólnowojskowego w korpusie osobowym chorążych z siedzibą w Elblągu. Rozformowana 31 grudnia 1993.
Historia Szkoła Chorążych Wojsk Zmechanizowanych w Elblągu została powołana z dniem 20 czerwca 1970 na podstawie Zarządzenia Szefa Sztabu Generalnego WP nr. 026/Org. z dnia 27 marca 1970 będąc w strukturach utworzonego Ośrodka Szkolenia Wojsk Lądowych im. Rodziny NalazkówAnatol Burtowski – Dziennik Bałtycki nr 206 z 11 października 1983 str. 3. Szkoła kształciła specjalistów dla wojsk zmechanizowanych oraz rozpoznania ogólnowojskowego. Kształcono w Elblągu dowódców plutonów zmechanizowanych oraz specjalistów działań specjalnych. Przygotowywała kadry na poziomie szkoły średniej. Absolwenci tej szkoły tworzyli nowy korpus osobowy chorążych pełniących funkcję średniej kadry technicznej niezbędnej do zapewnienia właściwej eksploatacji sprzętu bojowego. Stanowisko komendanta Ośrodka, pod którego podporządkowana była Szkoła Chorążych, objął płk dypl. Kazimierz DrążczykZgodnie z etatem nr. 74/044 z dnia 20 czerwca 1970. Szkołą Chorążych kierowali oficerowie pełniący funkcję zastępcy komendanta ds.