Szkoła Chorążych Wojsk Zmechanizowanych – szkoła sformowana w 1970, będąca jednostką organizacyjną kształcąca specjalistów dla wojsk zmechanizowanych oraz rozpoznania ogólnowojskowego w korpusie osobowym chorążych z siedzibą w Elblągu. Rozformowana 31 grudnia 1993.

Historia Szkoła Chorążych Wojsk Zmechanizowanych w Elblągu została powołana z dniem 20 czerwca 1970 na podstawie Zarządzenia Szefa Sztabu Generalnego WP nr. 026/Org. z dnia 27 marca 1970 będąc w strukturach utworzonego Ośrodka Szkolenia Wojsk Lądowych im. Rodziny NalazkówAnatol Burtowski – Dziennik Bałtycki nr 206 z 11 października 1983 str. 3. Szkoła kształciła specjalistów dla wojsk zmechanizowanych oraz rozpoznania ogólnowojskowego. Kształcono w Elblągu dowódców plutonów zmechanizowanych oraz specjalistów działań specjalnych. Przygotowywała kadry na poziomie szkoły średniej. Absolwenci tej szkoły tworzyli nowy korpus osobowy chorążych pełniących funkcję średniej kadry technicznej niezbędnej do zapewnienia właściwej eksploatacji sprzętu bojowego. Stanowisko komendanta Ośrodka, pod którego podporządkowana była Szkoła Chorążych, objął płk dypl. Kazimierz DrążczykZgodnie z etatem nr. 74/044 z dnia 20 czerwca 1970. Szkołą Chorążych kierowali oficerowie pełniący funkcję zastępcy komendanta ds. szkolenia, komendant Ośrodka był przełożonym Szkoły Chorążych.

W Elblągu nauka w szkole chorążych, łącznie z praktyką w jednostkach wojskowych, trwała od 1 roku do 3 lat, zależnie od kwalifikacji kandydatów i ich wykształcenia cywilnego. Absolwenci techników zawodowych o profilu ściśle odpowiadającym danej specjalności wojskowej uczyli się 1 rok, absolwenci średnich szkół ogólnokształcących i pozostałych techników zawodowych – 2 lata, a absolwenci zasadniczych szkół zawodowych o kierunku odpowiadającym określonej specjalności wojskowej – 3 lata. Podczas nauki w szkole uczniowie otrzymywali tytuł i oznaki kadeta. Po ukończeniu nauki absolwenci otrzymywali dyplom technika odpowiedniej specjalności wojskowej. Absolwenci trzyletnich szkół chorążych otrzymywali świadectwo dojrzałości, w przypadku jego uzyskania.

W grudniu 1970 wydzielone pododdziały Szkoły Chorążych podporządkowane Ośrodkowi Szkolenia Wojsk Lądowych im. Rodziny Nalazków brały udział w wydarzeniach grudniowych w ramach patrolowania i ochrony najważniejszych obiektów i instytucji Elbląga. 13 grudnia 1981 po wprowadzeniu stanu wojennego Szkoła Chorążych Wojsk Zmechanizowanych będąca w strukturach Ośrodka Szkolenia Wojsk Lądowych im. Rodziny Nalazków, po otrzymaniu sygnału o wprowadzeniu gotowości bojowej zagrożenia wojennego działała zgodnie z opracowanymi planami przez przełożonych, po czym dalej prowadziła pełne szkolenie wojskowe zgodnie z wytycznymi komendanta Ośrodka Szkolenia Wojsk Lądowych im. Rodziny Nalazków.

Z końcem roku 1993 Szkoła Chorążych Wojsk Zmechanizowanych będąca w strukturze Ośrodka Szkolenia Wojsk Lądowych im. Rodziny Nalazków, została rozformowana wraz z Ośrodkiem na podstawie Zarządzenia Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego nr 055/Org. z dnia 24 czerwca 1993. W koszarach przy ul. Królewieckiej 169, w których stacjonowała m.in. Szkoła Chorążych Wojsk Zmechanizowanych, pod koniec 1993 został zakwaterowany 16 batalion dowodzenia, obecnie użytkowane są przez pułk wsparcia dowodzenia Dowództwa Wielonarodowej Dywizji Północny-Wschód.

Struktura organizacyjna (1993)Zarządzenie Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego nr 055/Org. z dnia 24 czerwca 1993 komenda i sztab Ośrodka komenda szkoły chorążych oddział kształcenia wydział naukowo-badawczy mały|240px|Kompleks koszarowy w Elblągu przy ul. Królewieckiej, gdzie stacjonowała Szkoła Chorążych Wojsk Zmechanizowanych będąca w strukturach OSWL wydział kadrowo-administracyjny wydział techniczny jednostki dydaktyczne cykl taktyki cykl szkolenia technicznego cykl szkolenia ogniowego cykl ogólnokształcący cykl przedmiotów społeczno-politycznych zakład wychowania fizycznego zakład dydaktyki szkoła chorążych wojsk zmechanizowanych bataliony kadetów I, II, III rocznika batalion zabezpieczenia szkolenia i obsługi

Komendanci W latach 1970–1993 komendantami byli: płk dypl. Kazimierz Drążczyk (1970–?)Zarządzenie Szefa Sztabu Generalnego WP nr. 026/Org. z dnia 27 marca 1970 (?–1974) płk dypl. Roman Jarosz (1974–1976)Dziennik Bałtycki nr 233 z 13 października 1976 str. 1 płk dypl. Roman Peciak (1977–1980) płk dypl. Wiesław Osadowski (1980–1987) (?-1993)

Obiekty szkoleniowe strzelnica garnizonowa plac treningów ogniowych plac ćwiczeń taktycznych „Modrzewina” k. Elbląga ośrodek sprawności fizycznej

hala sportowa kryty basen klub z biblioteką, sala kinowo-widowiskowa.

Uzbrojenie, sprzęt Na uzbrojeniu Szkoły Chorążych Wojsk Zmechanizowanych będącej w strukturach Ośrodka Szkolenia Wojsk Lądowych im. Rodziny Nalazków między innymi znajdowały się: czołgi T-54, T-55, T-72, transportery opancerzone BTR-40, SKOT 2AP, armaty przeciwlotnicze ZU-23-2 i S-60, bojowe wozy piechoty BWP-1, samobieżne haubice 122mm 2S1 Goździk, rozpoznawcze samochody opancerzone BRDM-1, BRDM-2. Ponadto jako środków transportowych używano z rodziny pojazdów ciężarowych Star oraz samochodów terenowo-osobowych GAZ-69, Honker.

Zobacz też Szkolnictwo ludowego Wojska Polskiego

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Szkolnictwo ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie w Elblągu Kategoria:Wojska zmechanizowane ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Wojsko Polskie III Rzeczypospolitej w Elblągu Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1993