Modern deep house – nieformalne określenie używane w publicystyce muzycznej i obiegu branżowym w odniesieniu do współczesnych odmian deep house’u. W odróżnieniu od klasycznego deep house’u, którego początki wiąże się z twórczością Larry’ego Hearda, Fingers Inc. i chicagowskiej sceny house lat 80., termin „modern deep house” nie ma jednej powszechnie przyjętej definicji naukowej. Najczęściej odnosi się on do nowszych produkcji zachowujących część idiomu deep house’u – metrum 4/4, rytm four-on-the-floor, harmoniczną miękkość, wpływy jazzu, funku i soulu oraz nacisk na nastrój – przy jednoczesnym wykorzystaniu współczesnych metod produkcji cyfrowej i bardziej linearnych aranżacji.
Charakterystyka Podobnie jak klasyczny deep house, modern deep house opiera się na estetyce house’u: regularnym pulsie tanecznym, zwykle w metrum 4/4, oraz brzmieniu budowanym przez syntezatory, automaty perkusyjne i sekwencery. O deep house’ie pisano jako o stylu łączącym house’owe tempa i elektroniczne bity z tradycyjnymi elementami funkowymi, soulowymi lub jazzowymi.