Modern deep house – nieformalne określenie używane w publicystyce muzycznej i obiegu branżowym w odniesieniu do współczesnych odmian deep house’u. W odróżnieniu od klasycznego deep house’u, którego początki wiąże się z twórczością Larry’ego Hearda, Fingers Inc. i chicagowskiej sceny house lat 80., termin „modern deep house” nie ma jednej powszechnie przyjętej definicji naukowej. Najczęściej odnosi się on do nowszych produkcji zachowujących część idiomu deep house’u – metrum 4/4, rytm four-on-the-floor, harmoniczną miękkość, wpływy jazzu, funku i soulu oraz nacisk na nastrój – przy jednoczesnym wykorzystaniu współczesnych metod produkcji cyfrowej i bardziej linearnych aranżacji.

Charakterystyka Podobnie jak klasyczny deep house, modern deep house opiera się na estetyce house’u: regularnym pulsie tanecznym, zwykle w metrum 4/4, oraz brzmieniu budowanym przez syntezatory, automaty perkusyjne i sekwencery. O deep house’ie pisano jako o stylu łączącym house’owe tempa i elektroniczne bity z tradycyjnymi elementami funkowymi, soulowymi lub jazzowymi. W nowszych odmianach tego nurtu publicystyka muzyczna zwraca uwagę na „subtelne, linearne aranżacje”, „zaokrąglone brzmienie” oraz oszczędne wykorzystanie wokalu.

Do częściej wskazywanych cech współczesnych nagrań określanych jako modern deep house należą:

gęsty, lecz miękki puls rytmiczny oparty na stopie granej „na cztery”; rozbudowane, ciepłe harmonie i akordy o jazzowym lub soulowym charakterze; bas prowadzący utwór bardziej przez groove niż agresję brzmieniową; oszczędny, często fragmentaryczny wokal lub wokalne sample; większa niż w klasycznym deep house’ie przejrzystość miksu i cyfrowa precyzja produkcji.

W recenzjach i opisach branżowych termin ten bywa łączony również z takimi cechami, jak dubowe akordy, minimalizacja materiału dźwiękowego i skupienie na hipnotycznym rozwoju utworu, a nie na gwałtownych kulminacjach charakterystycznych dla bardziej festiwalowych odmian muzyki elektronicznej.

Geneza Genezy modern deep house’u nie opisuje się zazwyczaj jako narodzin nowego, odrębnego gatunku, lecz jako późniejszy etap rozwoju deep house’u. Sam deep house wywodzi się z chicagowskiej sceny house połowy lat 80. XX wieku i bywa łączony przede wszystkim z Larrym Heardem, którego nagrania – między innymi Mystery of Love i Can You Feel It – wskazywano jako fundament idiomu deep house. Publicystyka muzyczna podkreśla, że Heard, spowalniając house i łącząc go z elementami jazzu oraz funku, współtworzył formułę, która stała się jedną z najważniejszych odmian muzyki house.

W latach 90. deep house rozwijał się dalej, stając się bardziej atmosferyczny i czerpiąc również z rytmiki afrykańskiej i latynoskiej. W kolejnych dekadach nurt nie zanikł, choć jego obecność w szerszym obiegu medialnym była nierówna; Resident Advisor pisał w 2010 roku, że deep house „nigdy nie odszedł”, choć przez pewien czas mogło się tak wydawać.

W tym kontekście określenie „modern deep house” zaczęło funkcjonować jako nazwa dla nowszych realizacji odwołujących się do tradycji deep house’u, ale zarazem odpowiadających estetyce i technice produkcyjnej XXI wieku. W branżowym użyciu termin pojawiał się zarówno w recenzjach, jak i opisach wykonawców czy wydawnictw.

Użycie terminu Termin „modern deep house” nie jest używany jednolicie. W źródłach branżowych może oznaczać:

współczesne, bardziej dopracowane produkcyjnie formy klasycznego deep house’u; nowsze, bardziej minimalistyczne lub dubowe odmiany house’u o głębokim, nastrojowym charakterze; marketingowe etykietowanie nagrań house’owych, które tylko częściowo odwołują się do tradycji deep house’u.

Problem niejednoznaczności tego nazewnictwa nasilił się szczególnie w latach 2010., kiedy w obiegu medialnym mianem „deep house” określano również muzykę o bardziej popowym, radiowym i festiwalowym charakterze. Publicystyka zwracała uwagę, że termin ten bywał stosowany błędnie wobec muzyki jedynie „mgliście brzmiącej” lub spokojniejszej od głównego nurtu EDM. The Guardian odnotował zarazem, że w połowie lat 2010. wiele przebojów nazywanych „deep house” miało w istocie niewiele wspólnego z jazzowo-soulowym deep house’em końca lat 80. i lat 90., a bliżej im było do melodyjnego, wakacyjnego pop-house’u, określanego także jako tropical house. Również Billboard opisywał proces umasowienia „głębszych” brzmień house’owych w pierwszej połowie lat 2010.

Z tego względu część autorów używa określenia „modern deep house” nie po to, by wyodrębnić stabilny, osobny gatunek, lecz by odróżnić nowsze produkcje od klasycznego deep house’u oraz od komercyjnych nurtów błędnie utożsamianych z deep house’em.

Relacje z innymi stylami Modern deep house pozostaje pojęciem częściowo nakładającym się na inne etykiety używane w muzyce klubowej XXI wieku. W zależności od źródła i kontekstu może on stykać się z takimi określeniami, jak:

deep house – jako historyczny i stylistyczny punkt wyjścia; tech house – gdy większy nacisk pada na repetycję, minimalizm i klubową funkcjonalność; melodic house – gdy ważniejsza staje się warstwa melodyczna i emocjonalna; tropical house – w publicystyce popularnej bywał z deep house’em mylony, mimo odmiennych korzeni i estetyki.

Granice między tymi nazwami są płynne, a ich użycie zależy zarówno od tradycji lokalnych scen klubowych, jak i od praktyk mediów muzycznych, sklepów z muzyką cyfrową czy wytwórni.

Znaczenie kulturowe Współczesne odmiany deep house’u odegrały ważną rolę w utrzymaniu ciągłości między klasycznym, afroamerykańskim dziedzictwem muzyki house a nowym obiegiem cyfrowym, streamingowym i festiwalowym. Z jednej strony przyczyniły się do odnowienia zainteresowania głębszymi, bardziej nastrojowymi formami house’u; z drugiej – sprzyjały rozmyciu znaczenia samego terminu „deep house” w mediach głównego nurtu.

W rezultacie „modern deep house” pozostaje przede wszystkim kategorią opisową i praktyczną, przydatną w dziennikarstwie muzycznym oraz dystrybucji cyfrowej, ale znacznie słabiej ustaloną niż historycznie opisane gatunki muzyki elektronicznej.

Zobacz też Deep house House Tech house Tropical house Muzyka klubowa

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Podgatunki muzyki house