Helena Rumkowska z d. Asz (ur. 20 października 1894 w Dębni, zm. w sierpniu 1944 w Auschwitz-Birkenau) – żydowska działaczka społeczna, urzędniczka łódzkiego Judenratu.
Życiorys Urodziła się w Dębni lub Dębinie. Według słów jej syna była spokrewniona z Szalomem Aszem. Przed wojną mieszkała z mężem, Józefem Rumkowskim, przy ulicy Kilińskiego 105 w Łodzi. Mieli syna Ruwena (Romana), członka He-Chaluc, który w 1937 roku wyemigrował do Palestyny.
Po rozpoczęciu niemieckiej okupacji i utworzeniu getta łódzkiego wraz z mężem i szwagrem, Chaimem Rumkowskim, zamieszkała przy ulicy Łagiewnickiej 34, a później przy Łagiewnickiej 63. Zaangażowała się następnie w działalność społeczną i opiekuńczą w getcie, w czerwcu 1940 roku objęła protektorat nad kuchnią społeczną – Kuchnią dla Inteligencji przy ulicy Ceglanej 10, zajmowała się m.in. szkoleniem obsługi, administracją oraz zakupem produktów i wyposażenia do niej. Następnie objęła nadzór nad domami dziecka, domami starców, domami wypoczynkowymi i kuchniami społecznymi. Objęła również protektorat nad bursami przy ulicy Staszica i Gnieźnieńskiej.