Helena Rumkowska z d. Asz (ur. 20 października 1894 w Dębni, zm. w sierpniu 1944 w Auschwitz-Birkenau) – żydowska działaczka społeczna, urzędniczka łódzkiego Judenratu.
Życiorys Urodziła się w Dębni lub Dębinie. Według słów jej syna była spokrewniona z Szalomem Aszem. Przed wojną mieszkała z mężem, Józefem Rumkowskim, przy ulicy Kilińskiego 105 w Łodzi. Mieli syna Ruwena (Romana), członka He-Chaluc, który w 1937 roku wyemigrował do Palestyny.
Po rozpoczęciu niemieckiej okupacji i utworzeniu getta łódzkiego wraz z mężem i szwagrem, Chaimem Rumkowskim, zamieszkała przy ulicy Łagiewnickiej 34, a później przy Łagiewnickiej 63. Zaangażowała się następnie w działalność społeczną i opiekuńczą w getcie, w czerwcu 1940 roku objęła protektorat nad kuchnią społeczną – Kuchnią dla Inteligencji przy ulicy Ceglanej 10, zajmowała się m.in. szkoleniem obsługi, administracją oraz zakupem produktów i wyposażenia do niej. Następnie objęła nadzór nad domami dziecka, domami starców, domami wypoczynkowymi i kuchniami społecznymi. Objęła również protektorat nad bursami przy ulicy Staszica i Gnieźnieńskiej.
W getcie zyskała przydomek „księżnej Heleny”, „księżnej Kentu” oraz „Pięknej Heleny”. Przezwiska te zostały jej nadane ze względu na jej skłonność do okazywania dumy z jej rzekomo wysokiej pozycji związanej z powinowactwem z Przełożonym Starszeństwa Żydów. Nosiła również tzw. łatę – żółtą gwiazdę Dawida – zgodnie z wymogami nałożonymi na Żydów w Europie Zachodniej, co traktowano jako oznakę wyższego statusu i modę.
Po ciężkiej chorobie, w marcu 1944 roku podjęła pracę w kierownictwie resortu krawieckiego. Pracowała również w resorcie dla młodocianych. W sierpniu 1944 roku wraz z mężem, szwagrem i jego rodziną została wywieziona do Auschwitz-Birkenau i tam zamordowana.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy Żydzi – ofiary KL Auschwitz Kategoria:Mieszkańcy getta łódzkiego Kategoria:Żydowscy działacze społeczni Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1944