Pracował także w zespole zajmującym się produkcją benzyny syntetycznej. Uczestniczył w rozwiązywaniu problemów technologicznych związanych z opanowaniem procesu produkcyjnego, w tym zakłóceń syntezy wynikających z właściwości surowca wykorzystywanego do przygotowania katalizatoraTadeusz Jackowski, U królowej chemii — we Dworach. Zapasy z syntezą, „Życie Warszawy”, R. X, nr 92 (2956), 18 kwietnia 1953, s. 3, ISSN 0137-9437. W artykule nazwisko zapisano jako „Kaczorowski”, bez imienia. Rodzina identyfikuje opisaną osobę jako Włodzimierza Kaczerowskiego; identyfikacja nie została potwierdzona w odrębnej publikacji..
W 1956 roku przeszedł do Zjednoczenia Przemysłu Syntezy Chemicznej. W 1959 roku podjął pracę w organizującym się zespole petrochemicznym Biura Projektów Przemysłu Syntezy Chemicznej, który rozpoczął opracowywanie projektów instalacji dla Mazowieckich Zakładów Rafineryjnych i Petrochemicznych w Płocku.
Generalny projektant części petrochemicznej w Płocku mały|Włodzimierz Kaczerowski|alt=Uśmiechnięty Włodzimierz Kaczerowski widziany z profilu
Na przełomie 1960 i 1961 roku został generalnym projektantem części petrochemicznej płockich zakładów. Przez co najmniej trzynaście lat kierował pracami projektowymi gliwickiego zespołu Prosynchemu.