Muzyka kajocka wyróżnia się szczególną ekspresją muzyki instrumentalnej, jak i towarzyszących jej przyśpiewek wykonywanych przez tancerzy. Jako cechę gry kajockiej wskazuje się także bogatą, zmienną artykulację, widoczną m.in. w tempie rubato oraz bogatej ornamentyce zapętlanych fraz. Jak w muzyce wiejskiej, duża jest improwizacyjność.

Do typowych form tanecznych należą oberek i mazurek. Tradycyjna kapela kajocka składa się ze skrzypiec, basów (zwykle czterostrunowych) oraz bębna. W latach 20. XX wieku upowszechniła się również harmonia trzyrzędowa.

Ubiór Pod względem tradycyjnego ubioru ludowego Elżbieta Piskorz-Branekova zaliczyła obszar zamieszkania Kajoków do Radomskiego. O ile Radomskie charakteryzuje się stosunkowo wczesnym zanikiem odzieży tradycyjnej, którą już w okresie międzywojennym zastąpiono tańszą i zdaniem mieszkańców bardziej elegancką odzieżą fabryczną, według relacji mieszkańców spisanych przez Bieńkowskiego, Kajocy na dłużej pozostali przy ubiorze dawniejszym, m.in. sagatowych spodniach i ludowych spódnicach usztywnianych na dole drutem.

Przypisy

Linki zewnętrzne Nagranie kapeli Józefa Papisa oraz Piotra Gacy z 1985 Przykłady muzyki kajockiej z nagrań terenowych Bieńkowskiego w albumie Kajocy. Wokół Kędzierskich

Kategoria:Grupy etnograficzne Polski Kategoria:Małopolska Kategoria:Województwo mazowieckie