W 1918 ukończył dwumiesięczne przeszkolenie w Szkole Oficerów Rezerwy w Opawie.
19 lutego 1919 jako chorąży byłej armii austro-węgierskiej został przyjęty z dniem 1 listopada 1918 do Wojska Polskiego, mianowany podporucznikiem i przydzielony do 1 pułku strzelców podhalańskichDz. Rozk. Wojsk. Nr 23 z 1 marca 1919, poz. 749.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 25 z 6 marca 1919, poz. 816.. Następnie pełnił służbę w Obozie Jenieckim Nr 1 pod Strzałkowem i batalionie wartowniczym w Łodzi. Od 18 lipca 1920 walczył na froncie jako dowódca kompanii w III batalionie 51 pułku piechoty. Wyróżnił się w walkach pod Tarnopolem i 22 sierpnia pod Bóbrką. 21 grudnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.