Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 51 pp w Brzeżanach na stanowisku dowódcy kompanii. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1189. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1925 ukończył pięciomiesięczny kurs w Chełmnie, a w 1928 trzymiesięczny kurs unitarny w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia Rembertowie. W marcu 1930 został przeniesiony do 4 pułku strzelców podhalańskich w Cieszynie na stanowisko obwodowego komendanta Przysposobienia Wojskowego. 2 grudnia 1930 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 i 28. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1931 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W kwietniu 1934 został przesunięty na stanowisko batalionu. W 1937 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy batalionu KOP „Podświle”. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 33. lokatą w korpusie oficerów piechoty.