Tożsamość rzekomo istniejącej kobiety i jej potencjalny związek z Iwamurą były nieznane i wywołały zamieszanie w śledztwie oraz w relacjach medialnych.
28 lutego 1990 roku komisariat policji Asahikawa Wschód ogłosił, że po ponownym zbadaniu wszystkich znalezionych ludzkich kości uznano, że szkielet należał w rzeczywistości do mężczyzny, a nie kobiety.
Analiza Przyczyna incydentu thumb|Skała Bezpieczeczeństwa Na grzbiecie góry Asahi znajduje się duży głaz zwany „Kinko iwa” (Skała Bezpieczna), który służy jako drogowskaz. Jego nazwa pochodzi od faktu, że skała wygląda jak gigantyczny, kwadratowy sejf. Jednak w pobliżu „Kinko iwa” znajduje się również drugi podobny głaz zwany „Nise kinko iwa” (Fałszywa Skała Bezpieczna), a gdyby ktoś przypadkowo zszedł z góry obok „Nise kinko iwa”, znalazłby się w miejscu, gdzie doszło do incydentu SOS. Zbocze pod grzbietem jest tam porośnięte gęstym gajem sasa. Łatwo jest wejść na nie od góry, ale trudno wspiąć się z dołu na szczyt. Dodatkowo w miejscu incydentu znajduje się klif. Teren jest bardzo trudny, o czym świadczy fakt, że kilka dni po odkryciu incydentu grupa policjantów, która przeszukiwała to miejsce, nie była w stanie go opuścić i sama musiała zostać uratowana.