W transporcie pasażerskim jako sposoby ograniczania problemu ostatniej mili wskazuje się także zwiększenie dostępu do rowerów miejskich i hulajnóg elektrycznych w pobliżu węzłów komunikacyjnych, możliwość przewozu rowerów w komunikacji miejskiej oraz parkingi typu Park and Ride. W literaturze dotyczącej mobilności współdzielonej jako narzędzia poprawy połączeń pierwszej i ostatniej mili wymienia się przede wszystkim systemy roweru publicznego, współdzielenie samochodów, wspólne przejazdy oraz usługi dowozowe typu shuttle i , które mogą pełnić funkcję połączeń dowozowych i odwozowych między miejscem rozpoczęcia lub zakończenia podróży a siecią transportu zbiorowego. W przeglądach dotyczących integracji mikromobilności z transportem publicznym podkreślano, że rozwiązania takie mają znaczenie zwłaszcza na odcinkach dostępowych i odwozowych do przystanków i stacji oraz mogą zwiększać konkurencyjność zintegrowanego systemu transportowego wobec samochodu prywatnego. W polskich wdrożeniach podobną rolę przypisuje się systemom roweru publicznego integrowanym z koleją;