Instytucja miała na celu również reprezentowanie regionu poprzez założenie muzeum regionalnego oraz organizowanie wycieczek krajoznawczych.
Znaczną część celów określonych w statucie stanowiła działalność na rzecz rozwoju kultury rolnej, jednak Ignacy Gintowt-Dziewałtowski, generalny sekretarz Warszawskiego Wojewódzkiego Komitetu Regionalnego, polecił organizacji odsunięcie jej na plan dalszy, zwracając uwagę na istnienie w regionie dwóch szkół rolniczych.
Organizacja stała się ważnym ośrodkiem księżackiej sztuki ludowej. Pod kierunkiem Adama Petryny pracowali młodzi rzeźbiarze: Zygmunt Rybus z Chąśna, Jan Golis z Łaźnik oraz bracia Jan, Piotr i Andrzej Grzegory ze Złakowa Borowego, a także malarze: Jan Kuchta i Karol Sobieszek z Lipiec oraz Henryk Burzyński z Trab. Pod kierunkiem Jadwigi Chełmińskiej, etnografki z Warszawy, pracowały ludowe hafciarki. Jadwiga Chełmińska wraz z Henrykiem Świątkowskim realizowali również inne statutowe cele organizacji, jakimi była dokumentacja kultury ludowej regionu, m.in. zbieranie przyśpiewek oraz opisywanie obrzędów ludowych. W siedzibie ogniska odbywały się również przedstawienia, m.in. inscenizacje wesela księżackiego.