są gęściej rozmieszczone i mają słabiej rozchylone wierzchołki niż u ziołomirka komonicowca. Odnóża mają golenie i stopy brunatnoczerwono ubarwione.
Ekologia i występowanie Owad spotykany na łąkach. Osobniki dorosłe obserwuje się od kwietnia do sierpnia.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest ze Szwajcarii, Austrii, Włoch, Szwecji, Finlandii, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii oraz południa europejskiej części Rosji, a w Azji z Armenii. W Polsce stwierdzony tylko na południu ściany wschodniej i w Karpatach. Na Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce umieszczony został jako gatunek najmniejszej troski (LC).
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1795 roku