Łuski na pokrywach są całobrzegie, a sterczące szczecinki słabo dostrzegalne i bardzo silnie ku tyłowi pochylone. Przednie odnóża samca mają wierzchołkowe części goleni słabo zakrzywione dowewnętrznie.
Ekologia i występowanie thumb|Larwa w oprzędzie Owad preferujący pobrzeża wód i inne stanowiska wilgotne. Zasiedla łąki, doliny rzek i potoków, rowy, zarośla, ugory, przydroża, pola uprawne, skraje lasów i tereny ruderalne. Jest fitofagiem żerującym na rdestowatych. Do jego roślin pokarmowych należą: rdest ptasi, rdest wężownik, szczaw kędzierzawy, szczaw lancetowaty, szczaw tępolistny, szczaw zwyczajny i szczaw żółty. Przepoczwarczenie ma miejsce w brunatnym, siateczkowatym oprzędzie. Osobniki dorosłe obserwuje się od kwietnia lub maja do sierpnia.
Gatunek holarktyczny. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji oraz europejskich części Rosji i Turcji. W Afryce podawany jest z Maroka.