Stanisław Liszka (ur. 20 lipca 1894 w Nowym Sączu, zm. 21 września 1939 w Modlinie) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Andrzeja i Marii z Mrozów urodzony 20 lipca 1894 w Nowym Sączu.
W czasie I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. Służył w II batalionie 1 pułku piechoty. Ranny, przed marcem 1915 superarbitrowany w Kętach i skierowany do szpitala. Po rekonwalescencji służył w 5 pułku piechoty. 29 kwietnia 1917 wymieniony w spisie podoficerów i żołnierzy 5 pp dla Komendy LP. Był wówczas przydzielony do 2 kompanii I batalionu pułku.
Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. 17 lipca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich, pełniący służbę w 5 pułku piechoty Legionów, został mianowany z dniem 1 lipca 1919 podporucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 80 z 26 lipca 1919, poz. 2715..