Gerhard Herbert Kretschmar (ur. 20 lutego 1939, zm. 25 lipca 1939 w Lipsku) – niemieckie dziecko urodzone z poważnymi wadami wrodzonymi, pierwsza zidentyfikowana ofiara realizowanego w III Rzeszy programu eksterminacji osób chorych psychicznie i osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Życiorys Urodził się 20 lutego 1939 roku. Jego rodzicami byli Richard i Lina Kretschmarowie, rolnicy ze wsi pod Lipskiem. Przyszedł na świat z poważnymi wadami wrodzonymi: był niewidomy, a zamiast jednej ręki i jednej nogi miał kikuty; cierpiał także na napady drgawkowe. Prawdopodobnie był niepełnosprawny intelektualnie.

W maju 1939 roku Kretschmarowie, określając swojego niepełnosprawnego syna mianem „potwora”, napisali list do Adolfa Hitlera z prośbą o zgodę na jego uśmiercenie („poddanie litościwej śmierci”). Dziecko przebywało w tym czasie w klinice pediatrycznej Uniwersytetu w Lipsku, kierowanej przez prof. . W reakcji na list Kretschmarów Führer wysłał do Lipska swojego osobistego lekarza, SS-Gruppenführera Karla Brandta. Po zbadaniu pięciomiesięcznego niemowlęcia Brandt uznał je za „idiotę” i upoważnił prof. Catela do jego „uśpienia”.

Prawdopodobnie chłopcu podano barbiturany, które w ciągu 3–5 dni spowodowały jego zgon. Gerhard zmarł 25 lipca 1939 roku.