W dokumentacji kościelnej jako przyczynę śmierci wpisano „niewydolność serca”.
Gerhard Kretschmar jest pierwszą zidentyfikowaną ofiarą zabójstwa popełnionego w ramach realizowanego w nazistowskich Niemczech programu eksterminacji osób chorych psychicznie i osób z niepełnosprawnością intelektualną. Jego tożsamość przez długi czas utrzymywano jednak w tajemnicy ze względu na niemieckie przepisy dotyczące ochrony danych osobowych. W publikacjach historycznych i prasowych określano go mianem „dziecka Knauerów”. Dopiero w 2007 roku prawdziwą tożsamość chłopca ujawnił niemiecki historyk Ulf Schmidt.
Reperkusje Sprawa Gerharda Kretschmara stała się precedensem, który zapoczątkował proceder systematycznego zabijania przez nazistów osób chorych psychicznie i osób z niepełnosprawnością intelektualną. 26 lipca 1939 roku, a więc dzień po śmierci chłopca, Hitler zwołał w Kancelarii Rzeszy spotkanie z udziałem piętnastu niemieckich psychiatrów. Omówiono wówczas założenia programu dziecięcej „eutanazji”.