W 1963 r. wyszła za mąż za kolegę ze studiów, Manoochehra Keyhaniego. Po ukończeniu studiów praktykowała w wiosce Bahmanieh w północnym Iranie. W 1967 r. wyjechała wraz z mężem do Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuowała naukę i zdobywała doświadczenie kliniczne w dziedzinie pediatrii i psychiatrii. Została pierwszą Iranką przyjętą do American Board of Psychiatry and Neurology. W USA mieszkała dziewięć lat i uzyskała obywatelstwo amerykańskie. Jej siostra Parvin również wyjechała do USA, gdzie studiowała i pracowała jako inżynier.
Kariera zawodowa i działalność polityczna W 1976 r. wróciła do Iranu w odpowiedzi na naciski rodziny, by służyć ojczyźnie. Jej dwie córki pozostały w USA. Jako jedna z nielicznych psychiatrów dziecięcych w kraju objęła stanowisko profesora psychiatrii dziecięcej na Uniwersytecie Teherańskim. Należała do pionierów tej dziedziny w Iranie i kierowała jedną z pierwszych klinik zajmujących się zaburzeniami psychicznymi u dzieci. Wykładała również na Uniwersytecie Szahida Behesztiego.