Likbiez (, zbitka pierwszych sylab słów likwidacyja biezgramotnosti, ros. ликвида́ция безгра́мотности, czyli „likwidacja analfabetyzmu”) – kampania mająca na celu eliminację analfabetyzmu w sowieckiej Rosji i Związku Radzieckim prowadzona w latach 20. i 30. XX wieku.
Tło thumb|Geograficzne rozmieszczenie alfabetyzacji w europejskiej części Rosji według spisu powszechnego Imperium Rosyjskiego z 1897 W 1897 roku ogólny wskaźnik alfabetyzacji w Imperium Rosyjskim wynosił 24% dla ogółu społeczeństwa, a na wsi 19,7%. Istniało niewiele szkół, szczególnie na obszarach wiejskich. Do początku XX wieku w szkołach ziemskich nadal nie było konkretnych planów ani wytycznych programowych. W 1891 roku szkoły przeszły pod administrację kościelną i utrzymywały głównie religijny program nauczania, kładący nacisk na język staro-cerkiewno-słowiański. Chłopstwo w dużej mierze uczyło się samo i często korzystało ze szkół prowadzonych przez dysydentów politycznych, zwłaszcza w późniejszym okresie rządów carskich. W obliczu narastającego sprzeciwu ze strony pozostałych warstw społecznych, car Aleksander II ogłosił dekret, którym podniósł czesne w szkołach, uniemożliwiając w ten sposób dalszy awans społeczny dawnych chłopów pańszczyźnianych, którym zezwolono na swobodne przemieszczanie się po kraju.