Lenin napisał w Emancypacji kobiet, że analfabetyzm kobiet osłabia „ducha walki” męskich członków partii i uniemożliwia żonom zrozumienie ideałów ich mężów.
W Azerbejdżańskiej SRR kampanię na rzecz alfabetyzacji kobiet prowadziły głównie członkinie Klubu Aliego Bajramowa, organizacji kobiecej założonej przez azerskie działaczki bolszewickie w Baku w 1920 roku.
Aby jeszcze bardziej rozszerzyć zasięg swojej działalności na społeczność chłopską, bolszewicy budowali czytelnie we wsiach w całym kraju. Pełniąc de facto funkcję przekaziciela propagandy, piśmienny chłop pełnił w takiej czytelni funkcję „czerwonego lektora” i prowadził dyskusje z lokalną społecznością na temat tekstów przesłanych dyrektywą Partii. Obecność na spotkaniach czytelniczych była najczęściej obowiązkowa, ponieważ czytelnie okazały się jednym z najskuteczniejszych narzędzi propagandowych partii, gdzie nabierały kształtów jej kampanie, a mieszkańcy dowiadywali się o wydarzeniach w świecie zewnętrznym.