W szczególności państwo promowało edukację dzieci, przedstawiając ją jako sposób, dzięki któremu te mogły w pełni rozwinąć pożądane cechy, takie jak ciekawość i cierpliwość. Mając świadomość głębokiej religijności rosyjskich chłopów, na wczesnym etapie kampanii likbiezu bolszewicy najczęściej używali na rzecz promowania czytelnictwa wśród dzieci tekstów religijnych, takich jak Biblia i Kniga Swiaszczennogo Cztienija (Księga Świętego Czytania), a także Dietskij Mir (Świat Dziecięcy) i Rodnoje Słowo (Rodzime Słowo) autorstwa Konstantina Uszynskiego.
1920–1930 Na początku lat 20. rząd bolszewicki kładł nacisk na inicjatywy lokalne i deprecjonował scentralizowaną kontrolę państwową, idąc w parze z Nową Polityką Ekonomiczną Lenina, wprowadzoną w 1921 roku. W tej atmosferze Ludowy Komisariat Oświecenia wiosną 1923 roku rozpoczął najintensywniejszy etap swojej metodycznej kampanii na rzecz alfabetyzacji. Etap ten trwał do 10. rocznicy rewolucji październikowej, czyli 7 listopada 1927 roku.