Józef Sochański (ur. 13 lutego 1895 w Gdeszycach, zm. 22 września 1920 pod Berżnikami) – podporucznik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 13 lutego 1895 we wsi Gdeszyce, w ówczesnym powiecie przemyskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie średniozamożnych rolników Stanisława i Katarzyny z Joskiewiczów. Miał brata Jana. Ukończył szkołę powszechną w Miżyńcu i cztery klasy gimnazjum w Przemyślu. Następnie kontynuował naukę w Męskim Seminarium Nauczycielskim w Samborze, w którym w 1914 zdał maturę. W 1912 został członkiem Związku Strzeleckiego.
W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Od 19 września 1914 do 23 maja 1915 i od 18 stycznia do 31 marca 1917 służył jako podoficer za frontem w 1 kompanii i 2 kompanii I batalionu 1 pułku piechoty. Ranny w bitwie pod Konarami (16-25 maja 1915), do 16 lipca tego roku leczył się w Szpitalu Fortecznym nr 2 w Krakowie i kolejno w Domu Rekonwalescentów w Kamieńsku. 31 marca 1917 został przedstawiony do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. Po odezwie Tymczasowej Rady Stanu z 18 maja 1917 wystąpił 20 czerwca 1917 do cesarza Karola I o zwolnienie z obywatelstwa austriackiego oraz do TRS o przyznanie obywatelstwa Królestwa Polskiego. Służył wówczas jako plutonowy w 2 kompanii pułku.