Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) został wcielony do armii austro-węgierskiej i wysłany na front włoski.
Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. 18 marca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich służący w 5 pułku piechoty Legionów został mianowany z dniem 1 marca 1919 podporucznikiem piechoty z jednoczesnym przeniesieniem do 2 pułku piechoty LegionówDz. Rozk. Wojsk. Nr 36 z 1 kwietnia 1919, poz. 1149.. W czasie wojny z bolszewikami dowodził 7 kompanią 1 pułku piechoty Legionów. Wyróżnił się 18 sierpnia 1920 w bitwie pod Drohiczynem. Poległ 22 września 1920 w walce z Litwinami pod Berżnikami. Został pochowany na cmentarzu w Augustowie.
14 października 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 979 – 1 września 1920 rozkazem nr 1517/I Dowództwa 2 Armii, zatwierdzonym 16 lutego 1921 przez Naczelnego Wodza Krzyż Niepodległości – pośmiertnie 17 marca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych czterokrotnie – pośmiertnie 15 marca 1923 „za czyny orężne w bojach byłego 1 pp Leg.”
Uwagi
Przypisy
Bibliografia