Turcja Turcja jest członkiem NATO od 1952 roku, ale od lat 2010. prowadzi coraz bardziej niezależną politykę zagraniczną. Zakupiła rosyjski system S-400 mimo sprzeciwu USA (co skutkowało wyłączeniem z programu F-35), jednocześnie dostarczając Ukrainie drony Bayraktar TB2 i blokując rosyjskim okrętom wojennym przejście przez cieśniny tureckie. Utrzymuje relacje z Izraelem i jednocześnie z Hamasem.

Przypadek turecki jest interpretowany jako dowód, że wielowektorowość w ramach sojuszu (NATO) jest możliwa, choć generuje napięcia. Turcja płaci za nią cenę w postaci sankcji sojuszniczych (CAATSA) i utraty dostępu do zachodniej technologii. Analitycy określają Turcję mianem „globalnego państwa wahań" (global swing state), które wykorzystuje członkostwo w NATO jako atut przetargowy w relacjach z Rosją i Chinami, a jednocześnie zabiega o członkostwo w BRICS.

Singapur Singapur jest przywoływany jako jeden z najskuteczniejszych przykładów wielowektorowości małego państwa.