Neuropatofizjologia Badania wskazują, że osoby z SPD mają osłabioną aktywację prążkowia (jądro ogoniaste) i zakrętu obręczy, co sugeruje dysfunkcję sieci hamowania i formowania nawyków, oraz zmniejszoną objętość istoty szarej w obszarach istotnych dla regulacji emocji (kora oczodołowo-czołowa, wyspa) i kontroli motorycznej (gałka blada, móżdżek).
Czynniki hormonalne Żeńskie hormony płciowe mogą modulować nasilenie objawów, ale brakuje silnych dowodów.
Leczenie Psychoterapia W przypadku dermatillomanii pomocna może być psychoterapia poznawczo-behawioralna (CBT) i terapia odwracania nawyków (HRT).
Farmakoterapia Lekami pierwszego rzutu są selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (a konkretniej: fluoksetyna, paroksetyna, citalopram, escitalopram i sertralina). W drugiej kolejności zaleca się stosowanie N-acetylocysteiny. W ostatniej kolejności rekomendowane są inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny i olanzapina (atypowy neuroleptyk). Pomocna może okazać się także lamotrygina (lek przeciwdrgawkowy i stabilizujący nastrój) oraz memantyna (lek prokognitywny).
Przypisy
Kategoria:Zaburzenia psychiczne Kategoria:Zaburzenia nawyków i popędów Kategoria:Skóra