Komiks przedstawia warunki panujące w tzw. "stacjach komfortu", doświadczenie przemocy, chorób i alienacji oraz strategie przetrwania niewolnic seksualnych.
Po zakończeniu wojny Lee nie odzyskuje stabilności życiowej. Pozostaje w Chinach, przez wiele lat zmagając się z traumą. Nie decyduje się na powrót do ojczyzny, zdając sobie sprawę ze stygmatyzacji ze strony społeczeństwa koreańskiego, postrzegającego "kobiety pocieszycielki" jako zhańbione i niegodne wsparcie. Dopiero w 2000 osiada w Korei Południowej i decyduje się publicznie ujawnić swoją historię jako jedna z ocalałych niewolnic seksualnych armii japońskiej i włącza w publiczne akcje na rzecz uznania ofiar.
Forma i styl Komiks utrzymany jest w czerni i bieli i wykorzystuje oszczędne środki wyrazu. Przedstawienia przemocy mają często charakter pośredni i sugestywny, a narracja opiera się na zestawieniu scen realistycznych z bardziej symbolicznymi ujęciami. W warstwie graficznej istotną rolę odgrywają kontrasty światła i cienia, ekspresja postaci oraz powtarzające się motywy pejzażowe. Struktura narracyjna łączy chronologiczne sekwencje wydarzeń z fragmentami wspomnień i refleksji.