Działania te okazały się jednak mniej skuteczne, niż się spodziewano, przeciwko silnie okopanym obrońcom, zarówno na południe od Caen, jak i w Cagny oraz Émiéville. Wszystkie te trzy obszary znajdowały się na drodze natarcia Dywizji Pancernej Gwardii. Atak szybko utknął w martwym punkcie, a straty stały się wysokie – dywizja straciła 60 czołgów od jednej baterii czterech dział przeciwlotniczych kal. 88 mm. Dodatkowo, grupa czołgów Tygrys I z 503 Batalionu Czołgów Ciężkich, która została całkowicie obezwładniona podczas bombardowania, odzyskała wystarczająco dużo sił w ciągu dnia, aby wzmocnić opór przeciwko natarciu Gwardzistów. Ponadto dywizja została powstrzymana przez kontratak 12 Pułku SS „Hitlerjugend”. Konieczne było zastosowanie nowatorskich taktyk w walce z silniej uzbrojonym i opancerzonym Tygrysem, z czego jeden został staranowany przez Shermana Gwardii Irlandzkiej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dywizja Pancerna Gwardii · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.