Jednak niemieckie relacje o tej walce są zupełnie inne. Strzelec Tygrysa II, Hans-Joachim Thaysen, upierał się, że nigdy nie widział Shermana Gormana i zamiast tego koncentrował się na strzelaniu przed siebie. Thaysen twierdził również, że był to incydent z niemieckim bratobójczym ogniem, który prawdopodobnie usiłował trafić Shermana Gormana, a zniszczył jego Tygrysa II, co zmusiło załogę do ewakuacji. Pocisk PaK kal. 75 mm trafił Tygrysa II w lewą stronę, między gąsienicami a podwoziem. Thaysen powiedział, że pocisk przebił go i omal nie wybuchł pod jego siedzeniem.
Następnego dnia atakujący poczynili wystarczające postępy, aby umożliwić Dywizji Pancernej Gwardii dotarcie do Wzgórza Bourgebus i wsparcie 7. oraz 11 Dywizji Pancernej. Zaczęły napływać niemieckie posiłki, a atak został przerwany. Walki trwały do 20 lipca, kiedy to zdobycze terytorialne zostały skonsolidowane przez piechotę, a operacja wygasła. Choć nieudana z operacyjnego punktu widzenia, była bitwą, w której Dywizja Pancerna Gwardii spisała się zadowalająco. Operacja odciągnęła również większość niemieckich rezerw zmechanizowanych, pomyślnie sugerując przeciwnikowi, że alianci planują przebić się w rejonie Caen. Pozostawiło to Niemcom niewiele wolnych rezerw do wykorzystania, kiedy Amerykanie rozpoczęli operację Cobra 25 lipca.