Operacja rozpoczęła się 30 lipca, ponownie aby wesprzeć Amerykanów biorących udział w operacji Cobra. Zamiast kontynuować natarcie przez Caen, gdzie większość niemieckich sił pancernych przegrupowała się po operacji Goodwood, atak skierował się w stronę Villers-Bocage, aby zdobyć skrzyżowanie dróg w Vire oraz wzniesienie Mont Pinçon. Chociaż początkowo przeciwnikiem były dwie słabe dywizje piechoty (276. i 326.), były one dobrze okopane, mając przygotowane pola minowe i inne umocnienia. Okoliczny teren stanowiły gęste żywopłoty bocage, co również spowalniało tempo ataku. Początkowo Gwardia wspierała 11 Dywizję Pancerną, która była na czele natarcia, chroniąc swoją flankę, jednak 1 sierpnia Gwardziści sami przejęli obowiązki na czele, walcząc w bocage do 15 sierpnia z elementami 276. i 326 Dywizji Piechoty, 21 Dywizji Pancernej oraz 1., 9. i 10 Dywizji Pancernej SS. Miało to okazać się wyzwaniem dla Gwardii, która nie była przyzwyczajona do walki na krótkim dystansie. Niemcy ostatecznie rozmieścili swoje czołgi fragmentarycznie, w wyniku czego nie było jako takiej linii obronnej. Zamiast tego opór był oparty na małej mobilnej grupie piechoty wspieranej przez kilka czołgów lub dział samobieżnych.