Bolesław Winnik (zm. w lub przed. 1987XII Synod Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego w „Chrześcijanin” (Lipiec - sierpień 1988 (nr 7-8)); s. 16) – polski prezbiter i działacz ewangelikalny okresu PRL-u; jeden z liderów Zjednoczenia Kościołów Chrystusowych.

Życiorys Od połowy lat 20.XX wieku związany był z ruchem chrystusowym. Podczas I Ogólnopolskiego Zjazdu Zjednoczenia Kościołów Chrystusowych w 1929, w Kobryniu, został wybrany na członka Komitetu Wykonawczego ZKCh i zastępcę sekretarza ZKCh.

Po II wojnie światowej, należał do pionierów pracy Kościoła Chrys­tusowego na terenie Warmii i Mazur wraz z Jerzym Sacewiczem i Mikołajem Kornilukiem, którzy podobnie jak on wraz z rodzinami przybyli do Olsztyna je­szcze przed zakończeniem działań wojennych w kwietniu 1945. Oprócz działalności religijnej podjęto wówczas również działalność charytatywną. W sierpniu 1946 roku podczas nadzwyczajnego XI Zjazdu Przedstawicieli Zjednoczenia Kościołów Chrystusowych, na którym postanowiono reaktywować Zjednoczenie Kościołów Chrystusowych jako samodzielny Kościół, wybrano nową Radę Naczelną Kościoła w której Bolesław Winnik został powołany na wiceprezesa i skarbnika.