3 czerwca 1949 roku Julia Brystiger poprosiła dyrektora Departamentu II MBP o dostarczenie dostępnych informacji na temat czołowych działaczy ZKE i ZKCh: Szenderowskiego, Stawińskiego, Więckiewicza, Sacewicza, Winnika, Korniluka oraz JakoniukaLeszek Jańczuk – Plan operacyjny częściowej likwidacji tzw. sekt w Polsce w 1949 roku w Rocznik Teologiczny LXII / z. 1/2020, s. 127–143.

We wrześniu 1950 roku znalazł się w grupie działaczy ewangelikalnych, aresztowanych w ramach Akcji „B”. W trakcie jego uwięzienia, doszło między innymi do wyboru nowej Rady Naczelnej Kościoła w 1951, a w 1953 podjęto decyzję o włączeniu ZKCh do Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego (wraz z Sacewiczem i Kornilukiem, należał do przeciwników scalenia). 12 marca 1952 Korniluk został skazany na 4 lata więzienia, a Winnik na 5 lat więzienia. Wyszedł na wolność we wrześniu 1953 roku.

W ramach Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego, zaangażowany był z Józefem Pwowerem w tworzenie jego wydawnictwa, zaś sam dorobek wydawniczy ZKE był wynikiem pracy oraz zaangażowania ze strony takich osób jak: Józef Prower, Bolesław Winnik, Zdzisław A. Repsz, Mieczysław Kwiecień, Edward Czajko oraz Jan Tołwiński.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Duchowni Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego w PRL Kategoria:Duchowni związani z Olsztynem Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Zmarli w XX wieku