Budynek główny Uniwersytetu Wiedeńskiego – neorenesansowy budynek w Wiedniu, położony przy 1, otwarty w 1884 roku, będący siedzibą Uniwersytetu Wiedeńskiego.
Historia lewo|mały|Gmach na pocztówce z ok. 1906 roku Gmach projektu Heinricha von Ferstela został uroczyście otwarty 11 października 1884 roku przez cesarza Franciszka Józefa I, stając się oficjalną siedzibą Uniwersytetu Wiedeńskiego. Wcześniej siedzibą główną uczelni była (z niem. Nowa Aula), którą uniwersytet utracił po stłumieniu Wiosny Ludów w 1848 roku, przez co jego jego instytuty zostały rozproszone po przedmieściach Wiednia.
Pośrodku arkadowego dziedzińca budynku w 1910 roku stanęła fontanna projektu . Podczas I wojny światowej gmach pełnił funkcję tymczasowego szpitala – do września 1916 roku leczono tu około 15 tys. rannych żołnierzy. W głównej sali gmachu uniwersytetu w 1923 roku stanął pomnik „” (niem. Siegfriedskopf), upamiętniający studentów i wykładowców Uniwersytetu Wiedeńskiego, którzy zginęli w trakcie I wojny światowej.
W 1936 roku wybudowano Auditorium Maximum, mogące pomieścić do 800 osób. Również w tym samym roku, 22 czerwca 1936 roku w gmachu doszło do morderstwa prof. Moritza Schlicka, założyciela Koła Wiedeńskiego. W miejscu jego śmierci, na Schodach Filozoficznych (niem.