Budynek główny Uniwersytetu Wiedeńskiego – neorenesansowy budynek w Wiedniu, położony przy 1, otwarty w 1884 roku, będący siedzibą Uniwersytetu Wiedeńskiego.

Historia lewo|mały|Gmach na pocztówce z ok. 1906 roku Gmach projektu Heinricha von Ferstela został uroczyście otwarty 11 października 1884 roku przez cesarza Franciszka Józefa I, stając się oficjalną siedzibą Uniwersytetu Wiedeńskiego. Wcześniej siedzibą główną uczelni była (z niem. Nowa Aula), którą uniwersytet utracił po stłumieniu Wiosny Ludów w 1848 roku, przez co jego jego instytuty zostały rozproszone po przedmieściach Wiednia.

Pośrodku arkadowego dziedzińca budynku w 1910 roku stanęła fontanna projektu . Podczas I wojny światowej gmach pełnił funkcję tymczasowego szpitala – do września 1916 roku leczono tu około 15 tys. rannych żołnierzy. W głównej sali gmachu uniwersytetu w 1923 roku stanął pomnik „” (niem. Siegfriedskopf), upamiętniający studentów i wykładowców Uniwersytetu Wiedeńskiego, którzy zginęli w trakcie I wojny światowej.

W 1936 roku wybudowano Auditorium Maximum, mogące pomieścić do 800 osób. Również w tym samym roku, 22 czerwca 1936 roku w gmachu doszło do morderstwa prof. Moritza Schlicka, założyciela Koła Wiedeńskiego. W miejscu jego śmierci, na Schodach Filozoficznych (niem. Philosophenstiege), wmurowano pamiątkową tablicę.

Podczas II wojny światowej budynek został w dużym stopniu uszkodzony. Na skutek 26 bombardowań uległo zniszczeniu około dwóch trzecich dachów, jedna trzecia ścian i wiele innych elementów konstrukcyjnych. Zajęcia w gmachu wznowiono już 29 września 1945 roku.

Na początku XXI wieku siedziba Uniwersytetu Wiedeńskiego została zmodernizowana, a w 2006 roku pomnik „Głowa Zygfryda” został przebudowany i przeniesiony na dziedziniec arkadowy.

Charakterystyka lewo|mały|Fasada gmachu od strony (2015) Główny budynek Uniwersytetu Wiedeńskiego położony jest przy 1 w Wiedniu. Architektonicznie nawiązuje on do wzorców renesansowych. Nad głównym wejściem do budynku widnieje otwarta arkada, na której frontonie widnieje napis „Universitas Litterarum Vindobonensis”.

Centralnym punktem gmachu Uniwersytetu Wiedeńskiego jest arkadowy dziedziniec. Łączy on cztery części budynku: skrzydło reprezentacyjne od strony Ringstrasse, znajdujecie się naprzeciwko niego skrzydło biblioteczne oraz dwa budynki dydaktyczne z salami wykładowymi i pomieszczeniami instytutowymi wzdłuż dłuższych boków. Został zaprojektowany jako campo santo, wzorując się na włoskich przykładach. Dziedziniec miał z założenia służyć jako miejsce pamięci, ozdobione rzeźbami i tablicami upamiętniającymi wybitnych wykładowców uniwersytetu. W jego centrum stoi fontanna .

W Wielkiej Sali Ceremonialnej (niem. Großen Festsaal) odbywają się uroczystości ukończenia studiów i wręczenia nagród Uniwersytetu Wiedeńskiego. Po lewej i prawej stronie ambony rektorskiej znajdują się posągi Rudolfa IV i Marii Teresy, a malowidła sufitowe i panele zostały wykonane przez . W gmachu znajduje się tutaj także duże czytelnia Biblioteki Uniwersyteckiej.

Galeria

Przypisy

Kategoria:Uniwersytet Wiedeński Wiedeń Kategoria:Obiekty budowlane w Wiedniu Wiedeń