Przez pewien czas ich uczucie rozkwita, lecz Anita zdaje sobie sprawę, że Holger tęskni za swoimi dziećmi i dawnym życiem.
Za cenę wielkich poświęceń emocjonalnych opuszcza go, by rozpocząć karierę solową, po tym jak zmartwiony i współczujący Thomas, impresario Holgera, podczas wizyty pyta Anitę: „Zastanawiam się, czy szczęście kiedykolwiek zbudowano na nieszczęściu innych?”
Holger wraca do domu w Szwecji. Ann Marie, biegnąca przez ulicę ze szkoły, by powitać swego ojca, zostaje poważnie ranna. Pogrążony w smutku Holger, oczekując na powrót córki do zdrowia, odzyskuje zranionego i samotnego synka Erica. Z radością wita go żona, która nigdy nie przestała go kochać i na niego czekać.
Obsada Opracowano na podstawie materiału źródłowego:
Odbiór Premiera kinowa i recenzje Premiera Intermezza miała miejsce 22 września 1939. David Hanna napisał w „Film Bulletin”: „Wysoka, piękna, emocjonalna i znakomita aktorka, Ingrid Bergman to nowy nabytek na amerykańskim ekranie, który zasługuje na zachwyt. Jej rola w tym filmie jest znakomita, pięknie cieniowana, wywierając na widzu żywy, dramatyczny efekt”. Wanda Hale z „New York Daily Newsa” przyznała, że nazywanie Bergman drugą Gretą Garbo, tylko dlatego, że pochodzi ze Szwecji, jest „skrajnie niesprawiedliwe”.