W 1358 książę Bolesław II niemodliński wysunął roszczenia do Lipowej, Węży i Gryżowa, twierdząc, że wsie te należały w przeszłości do zamku Gryżów w Piorunkowicach.
W latach 1302–1319 właścicielami Gryżowa byli Stanceslaus i Jakobus. W księdze Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (lata 1303–1306) wymienione zostały dwie oddzielne wsie Gryżów: Gryzow Nanzeslai i Gryzow Jacobi. W późniejszym okresie miejscowości zostały połączone, tworząc jedną wieś. W dokumencie wystawionym 2 lipca 1392 w Prudniku wystąpił świadek Mikołaj z Gryżowa.
W XV wieku wieś znalazła się w granicach księstwa głogówecko-prudnickiego. Gryżów kilkukrotnie był celem ataków w okresie wojen husyckich ze względu na pobliski zamek. Pierwszy raz husyci zdobyli zamek w marcu 1428. Wiosną 1430 książę głogówecko-prudnicki Bolko V obsadził zamek w Prudniku i przypuszczalnie Gryżów swoją załogą, traktując je jako bazę operacyjną w planowanym najeździe na księstwo nyskie. W maju 1430 wojska księstwa nyskiego wyprawiły się do Gryżowa i Piorunkowic, niszcząc zamek Gryżów. Konrad IV zdobył i przejął wieś. Jesienią 1430 husyci ponownie zdobyli Gryżów.