Pozostając na czele 2 Armii książę Fryderyk Karol uczestniczył w bitwie pod Beaune-la-Rolande oraz w walkach w Szampanii i pod Le Mans, za co został odznaczony Krzyżem Wielkim Krzyża Żelaznego.
Wraz z podpisaniem pokoju frankfurckiego książę został inspektorem III Inspekcji Armii, a w 1873 roku został szefem 1 Pułku Grenadierów Landwehry Gwardii. W drugą rocznicę bitwy pod Sedanem otrzymał z rąk cesarza Wilhelma Krzyż Wielki Orderu Pour le Mérite z liśćmi dębu. W 1878 roku mianowany szefem 3 Pułku Huzarów. Dwukrotnie, w 1883 i 1884 roku, doznał udaru mózgu. Zmarł na zawał serca w 1885 roku.
Życie prywatne W 1854 roku poślubił Marię Annę, córkę księcia Leopold IV Fryderyk z Anhalt-Dessau. Para doczekała się 5 dzieci, w tym Fryderyka Leopolda późniejszego generała pułkownika, uczestnika I wojny światowej, Luizę Małgorzatę, żonę księcia Connaught i Strathearn Artura oraz Elżbietę Annę, żonę ostatniego wielkiego księcia Oldenburga Fryderyka Augusta.