Choroby tropikalne, w tym malaria i czerwonka, były powszechne zarówno wśród pacjentów, jak i personelu szpitali.
Tuż przed upadkiem Bataanu, 9 kwietnia 1942 roku, służące tam pielęgniarki otrzymały od gen. Jonathana Wainwrighta – dowódcy sił na Filipinach po wysłaniu gen. Douglasa MacArthura do Australii – rozkaz udania się do twierdzy na wyspie Corregidor.
Na Corregidorze thumb|Niezidentyfikowana pielęgniarka na oddziale szpitalnym na Bataanie Podczas bitwy o Corregidor pielęgniarki stacjonowały w szpitalu i na oddziałach w labiryncie tuneli połączonych z Tunelem Malinta.
29 kwietnia niewielka grupa pielęgniarek armii została ewakuowana wraz z innymi pasażerami na pokładzie wodnosamolotu PBY Catalina. Utknęły jednak na Mindanao i dostały się do japońskiej niewoli. Przeniesiono je do Manili i internowano na Uniwersytecie Santo Tomas. 3 maja jedyna pielęgniarka marynarki wojennej, Ann Bernatitus, kilka innych pielęgniarek armii i niewielka grupa cywilów zostały ewakuowane na pokładzie okrętu podwodnego „Spearfish”.
Kiedy 6 maja Corregidor wpadł w ręce sił japońskich pod dowództwem gen. Masaharu Hommy, pozostałe pielęgniarki zostały schwytane, a 2 lipca przeniesione do obozu internowania w Santo Tomas.