Po zakończeniu działań wojennych służył w Wielkim Sztabie Generalnym, gdzie w 1817 roku awansował na kapitana (niem. Capitän), a rok później został nauczycielem w Korpusie Kadetów. W 1823 roku mianowany egzaminatorem w Wojskowej Komisji Egzaminacyjnej. Wraz z awansem na majora w 1825 roku przeniesiony do sztabu VIII Korpusu Armijnego. W czasie służby w sztabie VIII Korpusu dwukrotnie przebywał we Francji obserwując manewry wojskowe. W 1830 roku trafił do sztabu II Korpusu Armijnego. Od 1832 roku wykładał także w Ogólnej Szkole Wojennej w Berlinie. Trzy lata później stanął na czele sztabu VIII Korpusu Armijnego awansując na podpułkownika (niem. Oberstlieutenant) w 1838 roku. Stopień pułkownika (niem. Oberst) otrzymał w 1840 roku. W 1842 roku został adiutantem skrzydłowym króla Prus Fryderyka Wilhelma IV oraz kapitanem zamku Stolzenfels.