W 1950 r. rozpoczął studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego, które ukończył w 1953 r. z dyplomem magistra fizyki. Następnie przeniósł się na Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy Akademii Górniczo-Hutniczej (AGH) w Krakowie, którą ukończył w 1957 r. ze stopniem magistra inżyniera geofizyki. Pracę naukową rozpoczął jeszcze podczas studiów w 1955 r., obejmując stanowisko asystenta w Zakładzie Fizyki Ogólnej Katedry Fizyki Wydziału Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa AGH. Z AGH był związany zawodowo do przejścia w 2000 r. na emeryturę. Pracował zaczynając od stanowiska asystenta a kończąc jako profesor zwyczajny. Wykładał fizykę doświadczalną. W 1963 r. uzyskał stopień doktora na Wydziale Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej na podstawie pracy pt. Radiometryczna analiza rud cynkowo-ołowiowych. W latach 1966–1967 odbył staże naukowe we Francji i Wielkiej Brytanii. Wkrótce po powrocie ze stażu w Wielkiej Brytanii wyjechał do Wiednia na zaproszenie Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA), dla której zresztą prowadził dwa projekty badawcze. Po powrocie do kraju kontynuował prace nad doskonaleniem opracowanych metod radiometrycznych, jak również nad ich praktycznym wdrożeniem, jako rutynowych metod w laboratoriach analitycznych. W listopadzie 1971 r.