Bohdan Dziunikowski (ur. 4 lutego 1930 w Jaworznie, zm. 22 lutego 2012 w Krakowie) – polski fizyk.
Życiorys Był jedynakiem w rodzinie Kazimierza (1902–1992), inżyniera górnictwa, i Olgi z domu Smalec (1905–1993). Od 1937 r. do wybuchu II wojny światowej uczęszczał do szkoły powszechnej w Jaworznie.
Podczas wojny wraz z rodzicami i babcią Heleną Smalec trafił do obozu pracy k. Zielonej Góry (Arbeitslager „Grünberg”). W 1945 r. został oddzielony od rodziny i na kilka miesięcy wcielony przymusowo przez Armię Czerwoną do brygad robotniczych.
Po wojnie kontynuował edukację. W 1949 r. otrzymał świadectwo dojrzałości Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki w Jaworznie. Po maturze przez kilka miesięcy pracował jako laborant w Zakładach Chemicznych Organika-Azot.
W 1950 r. rozpoczął studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego, które ukończył w 1953 r. z dyplomem magistra fizyki. Następnie przeniósł się na Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy Akademii Górniczo-Hutniczej (AGH) w Krakowie, którą ukończył w 1957 r. ze stopniem magistra inżyniera geofizyki. Pracę naukową rozpoczął jeszcze podczas studiów w 1955 r., obejmując stanowisko asystenta w Zakładzie Fizyki Ogólnej Katedry Fizyki Wydziału Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa AGH. Z AGH był związany zawodowo do przejścia w 2000 r. na emeryturę. Pracował zaczynając od stanowiska asystenta a kończąc jako profesor zwyczajny. Wykładał fizykę doświadczalną. W 1963 r. uzyskał stopień doktora na Wydziale Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej na podstawie pracy pt. Radiometryczna analiza rud cynkowo-ołowiowych. W latach 1966–1967 odbył staże naukowe we Francji i Wielkiej Brytanii. Wkrótce po powrocie ze stażu w Wielkiej Brytanii wyjechał do Wiednia na zaproszenie Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA), dla której zresztą prowadził dwa projekty badawcze. Po powrocie do kraju kontynuował prace nad doskonaleniem opracowanych metod radiometrycznych, jak również nad ich praktycznym wdrożeniem, jako rutynowych metod w laboratoriach analitycznych. W listopadzie 1971 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego przedstawiając Radzie Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej rozprawę pt. Problemy wykorzystania radioizotopowych źródeł promieniowania gamma i X w analizie materiałów przemysłowych. W latach 1972–1982 był kierownikiem Zakładu Analiz Radiometrycznych w Międzyresortowym Instytucie Fizyki i Techniki Jądrowej AGH. Nadal pracował nad zagadnieniami matrycy w radiometrycznych metodach analitycznych, przede wszystkim w radioizotopowej rentgenowskiej analizie fluorescencyjnej jak, również nad różnymi zastosowaniami tej metody. W latach 1976–1980 przewodniczył Radzie Dydaktycznej Instytutu, a w okresie 1979–1988 był zastępcą dyrektora Instytutu ds. dydaktyki. W 1982 r. został profesorem nadzwyczajnym, a 1 marca 1992 r. otrzymał stanowisko profesora zwyczajnego AGH. W 2000 r. przeszedł na emeryturę.
Autor ok. 80 publikacji, w tym kilku skryptów i książek, 9 patentów oraz wielu opracowań dla przemysłu. Promotor 3 prac doktorskich.
Był też konsultantem naukowym kilku zakładów produkcyjnych stosujących jego metody analityczne. Ekspert ds. pomocy technicznej ONZ dla krajów rozwijających się. Jako ekspert IAEA delegowany do Australii, Indonezji, Zairu, Wybrzeża Kości Słoniowej i na Kubę.
Członek międzynarodowego Komitetu Redakcyjnego czasopisma „Nukleonika” (od 1992), Rady Naukowej Instytutu Chemii i Techniki Jądrowej, Polskiego Towarzystwa Fizycznego.
Był mężem Krystyny z domu Juszczak (1942–2003), doktor nauk fizycznych, ojciec Doroty (ur. 1970), absolwentki filologii polskiej UJ, Wojciecha Jonasza (ur. 1978), absolwenta Wydziału Elektrotechniki Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH w Krakowie.
Zmarł w Krakowie, urna z prochami została złożona 1 marca 2012 r. na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera LXXIX-4-35).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1984) Złoty Krzyż Zasługi (1976) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1991)
Źródło:Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej - najważniejsze nagrody i wyróżnienia [dostęp 2026-04-13]..
Nagrody
Nagroda Rektora AGH Nagroda Państwowa Rady ds. Pokojowego Wykorzystania Energii Atomowej (czterokrotnie) Nagroda im. Władysława Taklińskiego za wybitne osiągnięcia w dziedzinie dydaktyki (1991)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Fizycznego Kategoria:Ludzie urodzeni w Jaworznie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2012