Pierwsze wzmianki na temat wsi pojawiły się w dokumentach z roku 1222. Było to związane z nadaniami ziemskimi Konrada I mazowieckiego na rzecz bp. Chrystiana. Jej wcześniejszym właścicielem miał być komes Żyra z rodu PowałówE. Kwiatkowska, Osadnictwo wiejskie powiatu chełmińskiego do połowy XX wieku [w:] ,,Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny", red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 66. (schyłek XII w.). W 1251 r. Grubno graniczyć miało z terytorium Chełmna, wyznaczając, wraz z innymi miejscowościami, zasięg uposażenia tegoż miastaZ. Nowak, Dzieje Chełmna do końca XVIII wieku [w:] ,,Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny", red. M. Biskup, Toruń 1968, ss. 113-114..
W latach 1423–1424 wieś wzmiankowana jest jako własność rycerska. Rycerz Aleksander (Aleksnader von Gobene, Aleksnader z Grubna)G. Mazur, Leksykon miejscowości powiatu chełmińskiego, Gdynia 2020, s. 200. zobowiązany był do 1 służby w zbroi ciężkiej.
W 1526 r. Barbarze Orłowskiej oraz, jej synowi, Stanisławowi Orłowskiemu nadany został przywilej we wsi na 12 łanów. W 1570 r. właścicielem był Stanisław Orłowski i posiadać miał 14 łanów chłopskich, karczmę oraz wiatrak, a także 4 zagrodników. Jadwiga Osieczkowska posiadać miała 8 łanów chłopskich.
W 1670 r.