właścicielem wsi miał być Jan Konarski, wojewodzic pomorski.
W 1764 roku Piotr Tucholka przejął Grubno i Stolno od Michała Skórzewskiego. Od 1766 roku wieś stała się własnością Agnieszki Tucholka (żona Ignacego Zielińskiego) oraz Marianny TucholkaG. Mazur, Leksykon miejscowości powiatu chełmińskiego, Gdynia 2020, s. 201.. Dziedzicami po Agnieszce zostali jej synowi Antoni, Jan, Mateusz, Bonifacy, Ksawier oraz Wiktor Zielińscy. Od 1782 r. całość posiadał wyłącznie Jan Zieliński. W wyniku I rozbioru Polski wieś została włączona do Królestwa Prus.
W XIX w. przez wieś przebiegał bity trakt chełmińsko–grudziądzki. Znajdowały się w niej również, sporych rozmiarów, browar i szkoła. Najbliższa stacja kolejowa, urząd pocztowy oraz parafia znajdowały się w pobliskim Chełmnie. W tymże wieku stanowiły dobra rycerskie. Miała zajmować powierzchnię 3182 m². W bliżej nieokreślonym czasie w XIX w. właścicielem wsi był Lenz. Od 1855 r. osada została zakupiona przez hamburskiego kupca Carla Gustawa Rupertiego. W 1857/58 z polecenia Rupertiego na terenie posiadłości został wzniesiony pałac. Syn nabywcy 1876 r. pałac rozbudował i kazał założyć dookoła park angielski. Trzy lata później osiągnięty ze wsi dochód przeznaczyć miał na potrzeby wojska stacjonującego w Chełmnie.