comatus porośnięty ciemnymi włoskami. Odnóża są dłuższe niż u podobnego D. comatus i cechują się żółtymi szczecinkami w wieńcach na wierzchołkach goleni. Przednie golenie nie mają dowewnętrznie zakrzywionych wierzchołków.
Odwłok samicy cechuje się tylną częścią ostatniego z widocznych sternitów zaopatrzoną w mocne, wygraniczone wygiętym ku przodowi łukiem wgłębienie o pionowych, gęsto owłosionych bokach przedniej ściany. Szósty sternit ma płytki o wąskich częściach nasadowych oraz mocno rozszerzonych i rozsuniętych częściach wierzchołkowych; obszar pomiędzy płytkami jest około czterokrotnie szerszy od płytki i mocno ku nasadzie zwężony.
Samiec ma środkowy płat edeagusa (prącie) smukły, lekko od nasady zwężający się, o wierzchołku nieodgraniczonym wyraźnie od części wcześniejszej, niesymetrycznym, dłuższym, szerszym, dużo mocniej ukośnie na końcu ściętym i z lewym narożem mocniej ku górze zagiętym niż u D. comatus. W widoku bocznym prącie ma część nasadową mocniej niż u D. comatus zakrzywioną, a część szczytową wygiętą esowato.
Larwa Ciało larwy jest zielonkawe z białymi liniami wzdłuż grzbietu. Porośnięte jest krótkimi, białymi włoskami.