Od listopada 1918 w Wojsku Polskim służył w 5 pułku piechoty Legionów. 15 lipca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany podporucznikiem w piechocie z dniem 1 listopada 1918Dz. Rozk. Wojsk. Nr 80 z 26 lipca 1919, poz. 2712.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 92 z 14 października 1919, s. 2291, sprostowanie.. Brał udział w walkach na wojnie polsko-bolszewickiej. Jako kapitan piechoty z dniem 1 czerwca 1919. W latach 1921–1928 pełnił kluczową funkcję w Oddziale II Sztabu Generalnego – był kierownikiem Referatu „C” (kontrwywiad). W referacie pracowali m.in. kpt. Aleksander Kobyliński i ppor. Tadeusz Mroczkowski. Referat odpowiadał za osłoną kontrwywiadowczą sił zbrojnych, zwalczanie szpiegostwa obcego (głównie niemieckiego i sowieckiego), ochronę tajemnicy wojskowej, analizę sytuacji narodowościowej w armii oraz zwalczanie propagandy i ruchów wywrotowych. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 15 sierpnia 1924 i 239. lokatą w korpusie oficerów piechoty.