Gatunek ten pełni również funkcję platformy dla współczesnych dyskursów społecznych, w tym refleksji nad rolą kobiet, relacjami społecznymi oraz problemami etycznymi i ekologicznymi.
Charakterystyka Fantasy słowiańska opiera się na szerokim materiale etnograficznym związanym z mitologią Słowian, w szczególności na demonologii słowiańskiej. W utworach tego typu pojawiają się postacie znane z folkloru. Najpopularniejszą w fantasy polskiej i rosyjskiej jest postać Baby Jagi; często pojawiają się także kikimory, lesze, rusałki, strzygi, wampiry i zmory. Inne motywy obejmują postacie takie jak Kościej Nieśmiertelny czy Wołch Wsiesławiewicz. Popularne są także wiedźmy, wojowniczki oraz demony (często kobiece). Często pełnią one role bardziej złożone i niejednoznaczne niż w tradycji chrześcijańskiej, gdzie nadano im charakter wyraźnie negatywny.
Istotną cechą tego nurtu jest dbałość o realia epoki oraz odwołania do przedchrześcijańskich wierzeń i praktyk kulturowych Słowian. Z tego względu bywa on określany jako literatura parahistoryczna, choć jego walory poznawczo-edukacyjne są ograniczone przez łączenie motywów historycznych i mitologicznych z elementami fikcji literackiej.